×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : سه شنبه, ۲۷ مهر , ۱۴۰۰  .::.   برابر با : Tuesday, 19 October , 2021  .::.  اخبار منتشر شده : 0 خبر
موقعیت جغرافیایی مياب
آقاي احد علمي

میاب (Miyab) :
ده ستان هرزندات،بخش زنوز شهرستان مرند در ۲۵ کیلومتری شمال مرند در شمال شرق دشت پهناور چرمیش واقع شده است.
محدود است از شمال و شمال غرب به روستا های قشلاق و داران و از جنوب به روستای هرزند و میزاب و از جنوب غرب به روستاهای بابریتن و از شرق به روستاهای خانه سر،هوستین و اویندین.

موقعیت مکانی میاب :

از شمال کوهای قلینج و قانلی داغ آن را احاطه کرده است و در جنوب آن زمینهای کشاورزی و دشت وسیع چرمیش قرار دارد.در غرب آن دشت نسبتاً وسیع گوزشی و گونشی واقع است.


و اما از شرق توسط چراگاها و مزارع کشاورزی به مکانی خوش آب و هوایی به نام یئنجه ختم می شود که زمانی دهی بوده مسکونی و عده ای در آن منطقه سکونت داشته اند که عده ای گبرنیز در بین آنها زندگی می کردند تعدادی از اهالی آنجا به روستای میاب مهاجرت کرده اند و ده به مرور زمان از بین رفته است و از اتفاقات و دلایل از بین رفتن ده اطلاع دقیقی در دست نیست.


وجه تسمیۀ اسم میاب را می توان از آب آشامیدنی میگوار آن (می+آب) و یا قرار گرفتن روستا بین دو دره(هیلین دره) و (کارخانه دره سی) که مقدار آب این دو رودخانه و نسبت کم و زیاد آنها بستگی به ریزش برف و نزولات آسمانی دارد.نام میاب (میان دو آب) گرفته شده باشد.


و اما راجع به دشت چرمیش : که اشاره شد (چر + میش) که این کلمه ریشۀ فارسی دارد یعنی چراگاه میش، به گفته اهالی این دشت پهناور روزگاری چراگاه گاو و گوسفند شخص نیکو کاری بنام(بجان)بوده است و قبر این شخصیت در ضلع جنوب شرق دشت چرمیش واقع است که پیرمراد اهالی روستا های اطراف از قبیل:هرزندات،بابرتین و میاب و میزاب بوده و هست.


بجان به بخشندگی و گذشت مشهور بوده استفگویند بر اثر قحطی و خشکسالی تمام اتحشام و دارایی او از بین می رود و اهالی اطراف به او پیشنهاد گاو چرانی می دهند و او از این پیشنهاد و نمک نشناسی رنجیده خاطر و دلشکسته می شود و از روزگار اینگونه شکوه می کند.


بجانا دئدلر گل گت ناخیرا                                بجان —–باغلارمازدی یوزیوک ——


بجان بو درد سلن اوله جک اولدی                     چرمیشین دو زونده قالا جک اولدی

به به جان گفتند بیا برای ما گاوچرانی کن             زمانی که بجان به هزاران تن گندم کمر نمی بست


بجان با این درد مودن شد                             و در پهندشت چرمیش ماندنی شد



و اینک دشت چرمیش و املاک بجان بصورت اوقافی چراگاه و محل کشت و کار مردم اطراف شده است.
از دشت چرمیش که بگذریم در سرازیر آن دره اؤلن واقع شده است این دره با آبشارهای بلند و سنگهای فادای عظیم الجثه بسیار دیندی است.


و راه رسیدن به روستای میاب از بین این دره می باشد که راه و محل گذر ایلات و عشایر یکانات به ییلاق خوش آب و هوای قره چی مب باشد.روستای میاب تنها از طریق همین راه با شهرارتباط پیدا می کند و در حال حاضر ماشین رو می باشد.


از نمونه یافته های زیر خاکی پیداست که روستای میاب به حدود حکومت ساسانی مسکون بوده است ولی در نوشته های نویسندگانی چون صمد سرداری نیا و رحیم رئیس نیا این روستا محل گذر قوم آسی و اقوام ماننای از آسیای میانه به سوی آسیای جنوب غربی بوده است.(نقل به مضمون)


از نظر باستانی و دارای تمدن بودن اثری که بشود به آن استناد کرد موجود نیست ولی در محل بین تلاقی دو کوه قلینج و قانلی داغ محلی به نام کلپ واقع است که مسیر گذر قومهایی از آسیای میانه به سوی آسیای صغیر می باشد و همچنین اصطلاح واژه های فارسی دری در این روستا نشان از مراوده قومیتهای مختلف با یکدیگر بوده است.

 

نويسنده : آقاي احد علمي

عکس : آقاي حسن کمالي

منبع خبر : آقاي احد علمي

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.