×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : پنج شنبه, ۶ آبان , ۱۴۰۰  .::.   برابر با : Thursday, 28 October , 2021  .::.  اخبار منتشر شده : 0 خبر
بازیهای رایج و منسوخ شده در میاب
آقاي احد علمي

<<گوی مونجوقی>>     = گویده نه وار = در آسمان چه هست؟

این بازی از بازیهای رایج بین نوجوانان بود ‚ به این صورت که تعدادی از نوجوانان باید هموزن و همسن خود را انتخاب نموده و به بازی ادامه میدادند. طرز بازی به این صورت است که دو نفر بصورت پشت به پشت قرار گرفته و دستان خود را در دستان همبازی خود قلاب کرده یکی رو به طرف زمین قرار می گرفت و دیگری رو به آسمان اولی از دومی می پرسد نامت چیست؟ دومی میگوید کارخانه‚ اولی می گوید: مرا بلند کن تا پشت بام  آنکسی که بلند کرده است می پرسد در آسمان چیست؟ جواب می شنود ( گوی مونجوقی) یا تیله ی آسمان ( منظور ازتیله ماه است) و او نیز از کسی که به زمین نگاه میکند می پرسد: در زمین چه هست؟  و او در جواب می گوید: (یئر مونجوقی) این پرسش و پاسخ تند و تند تکرار می شود تا یکی خسته شود و بازی را ببازد.

 

                                   << جیزیق آتماق یا آشیق اویونی>>

این بازی در قدیم  بسیار رایج بود. در این بازی تقریبا همه گروه های سنی شرکت می کردند. آشیق عبارت است از قطعه استخوان کشگک زانوی گوسفند/ بز یا بره بود که توسط جوانان و حتی بزرگان برای بازی جمع آوری می شد و بعضی ها حتی آنها را رنگ آمیزی نموده و برای بازی آماده می نمودند و طرز بازی آن بدین صورت بود: در وسط زمینی به شکل دایره خطی کشیده می شد و آن دایره در کادر مستطیل شکلی قرار می گرفت. این بازی بین ۲ الی۴ نفر در زمین همواری اجرا می شد. هر بازیکنی بطور مساوی مثلا ۳یا۴ یا۵ آشیق در وسط دایره به صورت افقی می چیدند . شروع کننده بازی که توسط قرعه تعیین می شد با  سقه که عبارت از آشیق بزرگتری نسبت به آشیقهای چیده شده بود و گاها داخل آنرا نیز سرب اندود می کردند تا زور بیشتری داشته باشد به آشیقهای چیده شده نشانه روی کرده و از فاصله پشت خط مستطیل به آنها ضربه ای میزد. اگر چنانچه سقه به آنها اصابت می کرد و یکی از آنها را از خط مستطیل بیرون می انداخت  آن آشیق از آن شروع کننده بازی بودو همچنین آشیق های پراکنده شده اگر به فاصله یک وجب از خط  دایره داخل کادر خارج می شد ند ضارب با سقه توسط ۳ انگشت دستش و با فشار دادن آن باید می توانست از خط کادر مستطیل بیرون کند تا برنده شود به این عمل(چرتماق) می گفتند.بازیکن باید تک تک این آشیق ها را بزند و از خط خارج کند تا برنده شود و اگر نفر اول نتواند آنها را از خط تعیین شده خارج کند نفرات بعدی به ترتیب نوبت این بازی را ادامه می دهند تا تمام آشیق ها از زمین بازی خارج شوند.در آنصورت بازی تمام می شدو دوباره بازی دیگری از سر گرفته می شد.لازم به توضیح است که سقه از آشیق پای راست تعیین می شود مگر اینکه شخص بازیکن چپ دست باشد از سقه چپ استفاده می کنند.

 

                                  <<آشیق سووور ماق>>

نوع دیگری از بازی با آشیق معمولا بین ۲ یا ۴ نفر انجام می گرفت. مثلا بازیکن از هر نفر یک یا دو آشیق به طور مساوی می گرفت و آنها را از بلندی به زمین رها می کند و به این بازی آشیق سووور ماق می گفتند. بازی کننده قبل از رها شدن آشیق ها به زمین مالکیت خود را نسبت به آشیق رها شده اعلام میکند. مثلا می گوید اگر قسمت جیک بود مال من یا قسمت تا وا  و یا اوچی یا بوک چون آشیق از چهار بعد تشکیل شده است و هر بازیکنی باید یک طرف آن را برای مالکیت خود اعلام می کرد و همان را از زمین بر می داشت . بدین صورت بازی تا تمام شدن آشیق های بازیکنان ادامه  می یافت.

 

>>بازیهای رایج و منسوخ شده در میاب>>

 پیل دسته یا الک دولک

برای بازی کردن ابتدا در زمین اجاقک کوچکی ایجاد میکردند و چوب کوتاه را که الک نام داشت < پیل>را روی آن میگذاشتند و با چوب بلندتر که< دولک> نام داشت به زیر آن زده و با پرتاب کردن به هوا و ضربه زدن آنرا به سوی حریفان پرتاب میکردند و حریفان که منتظر پرتاب الک بودند در هوا باچوب به الک ضربه میزدند. اگر ضربه به الک می خورد آن یار از حریف سوخته بود و از بازی کنار می رفت و اگر حریفان نمی توانستند ضربه بزنند شروع کننده بازی‚ دولک را در روی اجاق بصورت افقی به زمین گذاشته و یکی از حریفان الک را به سوی دولک که بصورت افقی در روی اجاق قرار داشت پرتاب می کرد. اگر الک به دولک می خورد با ز آن یار از حریفان سوخته و از گروه کنار گذاشته میشد و در غیر اینصورت حریف شروع کننده بازی الک را در زمین کاشته و توسط دولک به آن ضربه ای می زد و الک را به فاصله دور پرتاب می کرد و این ضربه سه بار تکرار می شد و در بار سوم الک به هر جا می افتاد گروه حریف شروع کننده بازی از گروه مقابل تا محل اجاق کولی می گرفتند و این بازی تا آخرین نفر گروه ادامه پیدا می کرد تا تمام نفرات سوخته و از زمین خارج می شدند و بازی به دست حریف می افتاد.  

                                                       << شش قوم>>

این بازی در زمینی به اندازه زمین فوتبا ل برگزار می شد. در دو طرف زمین هر گروه خطی کشیده می شود و در فاصله ۱۰ متری هر خط دایره ای رسم می شد  که محل اسرا یا بازیکنان خارج از دور بازی بود.در پشت هرخط حداثر شش نفر مستقر می شدند که ازآنها سرگروه بود.  در این بازی نیز شروع بازی توسط قرعه تعیین می گردید که کام گروه شروع کننده بازی باشد. شروع کننده بازی به طرف سرگروه تیم حریف که پشت خط ایستاده است رفته و به دست باز او ضربه ای می زند و به طرف دیگر فرار می کند و کسی که ضربه را دریافت کرده است باید شخص ضارب را دنبال کند تا بتواند قبل از خط پایان به او برسد یا ضربه ای به او بزند. در آن  صورت آن بازیکن از بازی اخراج میگردید و اگرنمی توانست ضارب را بگیرد یا ضربه ای بزند درحالیکه ضارب به پایان خط رسیده بود از زمین بازی خارج می شد. بدینصورت تمام نفرات تیم به بازی خود ادامه می دادند تا تمام افراد یک گروه توسط  گروه دیگر از دور بازی حذف می شدند دراینصورت بازی تمام شده بود و تیمی که تمام افرادش اسیر شده بودند بازنده بازی می شدند توضیح اینکه در حین بازی اگر کسی از تیمی حمله نموده و خودرا بدون برخورد و گرفتار شدن توسط افراد تیم حریف به محل استقرار اسرا می رساند می توانست تمام اسرا را آزاد کرده و وارد بازی می نمود.

نويسنده: آقاي احد علمي

منبع خبر : آقاي احد علمي
برچسب ها : , ,

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.